माझे प्पहिले प्रेम

छान होतास रे तू .....
पण जमलं नाही रे  मला
कळत होतं रे तुझं प्रेम पण...
 माझं चुकलं रे जरा ,

असा नको विचार करूस कि
मी विसरलेय तुला ,
मनात खोल कुठेतरी आठवणीमध्ये
साठवलंय रे तुला ,

आठवते मलाही आपले
ते स्वप्नांचे घर ,
तुझ्या खांद्यावरून पाहिलेली
ती पावसाची सर ,

वेळोवेळी तू दिलेली ...
माझ्या हक्काची साथ ,
अनवाणी वाळूत
चालताना माझा धरलेला हात .

हातावर रंग ठेवून .... उडाले पाखरू,
पण तू असं जगणं नको सोडूस ,
तुटलाय आपल्या घराचा वासा,
आता पुन्हा नको जोडूस

भेटली ना मी कधी तर ..
पाहून मला रडू नको वेड्या ,
कसंबसं सावरलंय मी स्वतःला ,
आता पुन्हा बांधू नको बेड्या....

आताही तुझी आसवं मला नाही बघवणार,
तुझे भिजलेले डोळे मला नाही पहावणार .
धावत येईन मी तुला सावरायला ...
स्वतःच्या प्रेमाला रडताना पाहून
स्वतःला कसं आवरणार ?

व्हायचं असेल तर ...
सगळं होईल रे ठिक ,
पण वाट नको पाहूस ...
माझ्याशिवाय चालायला शिक.... !!!!

वैष्णवी लोखंडे
पुणे